Beslist een aanrader
Door Geert Veldwiesch
De Schaamte Voor Links door Joost Zwagerman. Querido 2007.
Het Verraad Van Links
door Carel Brendel. Aspekt 2007.
En…. nee, de schrijvers zijn geen rechtse ballen, maar links denkende intellectuelen die zich zorgen maken over de structureel lijkende afkalving van met name de PvdA. Ze vragen zich af wat de koers, die deze partij vaart, daar mee te maken heeft. En…. ja, beide boeken sluiten nauw aan bij de Anton Constandselezing, gehouden door Elsbeth Etty op 15 september 2007, welke eveneens een politieke lading had. Na stevige kritiek komen beide schrijvers tot wat de remedie moet zijn voor links en dat komt toch wel neer op herziening van standpunten, strategie en tactiek voor zowel de SP als de PvdA
De oplossing voor
links.
Voor Joost Zwagerman komt het erop neer dat de PvdA zal moeten fuseren met de SP tot een nieuwe partij, de Democratische Volkspartij (DVP) en het zou wenselijk zijn als GroenLinks zich hierbij aan ging sluiten.
Carel Brendel komt zelfs tot tien programmapunten ( Tien Voor Rood ) en het zijn juist deze punten die het voor vrijdenkers dusdanig interessant maken dat ik hier, met toestemming van de uitgever, de eerste vijf vermeld.
1. De PvdA en andere linkse partijen moeten terugkeren naar de vrijzinnige wortels van de sociaal-democratie. Daarbij hoort een kritische houding tegenover religieus fundamentalisme, ongeacht of dit christelijk, joods of islamitisch is.
2. Links moet duidelijk stelling nemen tegen religieuze dwang, tegen het opdringen van religieuze normen aan vrijzinnig denkende moslims en ongelovigen, tegen pogingen om de sharia op te leggen en af te dwingen. Daarmee keert de sociaal-democratie weer terug naar de oude traditie om radicaal afstand te nemen van totalitaire stromingen.
3. De linkse partijen moeten solidair zijn met mensen, die worden bedreigd vanwege hun kritiek op het islamisme en andere negatieve aspecten van de islam. De PvdA verraadt haar vrijzinnige oorsprong als ze de seculiere en afvallige moslims in de steek laat.
4. De scheiding van kerk en staat
dient weer een leidend beginsel te worden. Dat betekent dus geen gemeentelijke
bemoeienis met de bouw van een moskee en geen gemeentelijke subsidie voor de
benoeming van een fundamentalistische hoogleraa
5. Scheiding van staat en kerk betekent bovendien dat godsdienst geen bevoorrechte positie heeft als het gaat om de vrijheid van meningsuiting. Orthodoxe christenen en moslims mogen niet worden gevrijwaard van kritiek ( opm. G.V.: ook joden niet ) omdat zij elke vorm van kritiek kwetsend of beledigend vinden. Als pastoors, imams, rabbijnen of dominees beledigingen uiten of aanzetten tot haat en geweld, dan moeten hun uitingen op hun merites beoordeeld worden en mogen ze niet vrijuit gaan met een beroep op de vrijheid van godsdienst.
Zo volgen er nog vijf punten, maar die moet de geïnteresseerde vrijdenker zelf maar in het boek lezen. De lezer moet zich eens voorstellen wat een dergelijke grote, breed gedragen volkspartij met zulke programmapunten voor het vrijdenken en het atheïsme zou betekenen.
Enkele punten uit de
kritiek van Zwagerman
De schrijver noemt drie terreinen waarop het mis is gegaan met de PvdA namelijk het onderwijs, de multicultuur en de morele vraagstukken.
Het onderwijs is grondig gemoderniseerd wat ondanks de goede
bedoelingen heeft geleid tot grote kwaliteitsvermindering. Verreweg de meeste
wijzigingen werden door de PvdA geëntameerd en ze mondden tenslotte uit in het
systeem waarbij zelfredzaamheid voorop staat, hetgeen
er tenslotte op neer komt dat de klassieke manier van kennisoverdracht geheel
is uitgebannen. De leerlingen moeten er zelf maar iets van maken, desgevraagd
geassisteerd door de leraa
Bij de multicultuur stuiten we op ontwikkelingsachterstand van jongeren van allochtone herkomst, hun sociale positie in de marge van de maatschappij en wonen in achterstandswijken, hetgeen geldt voor zo’n zestig tot zeventig procent. Slechts dertig procent doet het goed tot uitstekend. Op dit punt heeft de PvdA in het verleden veel steken laten vallen door linkse denkers als Paul Scheffer (Het Multiculturele Drama) en Fleur Jurgens (Het Marokkanendrama) te verketteren, bijna te criminaliseren en ze heeft hierbij de dat-mag-je-niet- zeggen-cultuur ontwikkeld.
Wat betreft de morele vraagstukken is de PvdA in gebreke gebleven door geen stelling te nemen tegen de zeden en gewoonten bij allochtonen waardoor bijvoorbeeld vrouwenrechten geschonden worden en niet tegen de toenemende hufterigheid als normaal wordend gedrag, waardoor de openbare ruimte een stuk onveiliger is geworden en waar met regelmaat mensen worden gemolesteerd, doodgestoken of zelfs doodgetrapt. Dit thema heeft links uit handen gegeven aan het CDA, die het normen en waarden debat wel aanging.
Door deze zaken, deze leegte, schaamt Joost Zwagerman zich voor links.
Korte beschouwing van
de zienswijze van Brendel
Deze schrijver memoreert belangrijke punten uit de geschiedenis van het socialisme tot heden. Het gaat over Domela Nieuwenhuis, Pieter Jelles Troelstra en Henri Polak in hun strijd tegen religieuze dwang en hoe ook zij te maken kregen met geweld, bedreiging, intimidatie en broodroof. Hoe de ‘rooien’ en de vrijdenkers ( de laatsten aangevoerd door Anton Constandse) een taaie strijd moesten voeren tegen de intolerantie van een christelijke meerderheid. Nadat de Kerk zijn ijzeren greep op een groot deel van de christelijke bevolking kwijt was geraakt, werden christenen zelfs lid van de PvdA en was er sprake van een doorbraak terwijl de sfeer milder werd. Hij constateert echter dat links na de massale immigratie van moslims de strijd van bovengenoemde voormannen tegen religieuze intolerantie is vergeten, met een grimmige sfeer als gevolg en dat ziet hij als verraad.
Ooit schreef Anton Constandse het artikel ‘Gastarbeiders zijn immigranten’ in De Nieuwe Linie, waarin hij vaststelt dat onder de moslimimmigranten veel analfabetisme heerst, dat zij zich laten manipuleren door feodale leiders en dat het onzin is om over te lopen van eerbied voor een dergelijke cultuur, waar we zelf mee hebben afgerekend na eeuwen van strijd.
Het siert de SP dat ze in haar brochure van1983, Gastarbeid en Kapitaal, deze woorden van Anton Constandse citeert, mede om de problemen realistisch in beeld te brengen.
In deze stijl gaat de schrijver verder waardoor tenslotte een goed onderbouwde kritiek ontstaat op de huidige situatie bij links. Hij gaat hierbij niet over één nacht ijs, want hij put uit 98 verschillende bronnen als boeken, artikelen en lezingen van gerenommeerde, veelal linkse schrijvers en ook van websites, waaronder die van De Vrije Gedachte.
Beide boeken zijn verhelderend voor de behandelde problematiek en beslist een aanrader.
Bron: De Vrijdenker, februari 2008
Meer over de Vereniging De Vrije Gedachte:
Homepage: www.hetverraadvanlinks.nl
|
|