Door Carel Brendel

Een bijzonder sterk optreden van Ayaan Hirsi Ali viel woensdagavond (17 maart) te zien bij Pauw & Witteman. Rustig, weloverwogen en beschaafd - daar kan Geert Wilders nog heel veel van leren - legde ze uit waarom ze zich zorgen maakt over de politieke en sociale aspecten van de islam.

Ze maakte een duidelijk onderscheid met de spirituele en religieuze kanten van deze godsdienst, waar ze geen bezwaar tegen maakt. Het is goed om dat laatste nog eens te zeggen, want in dit land lopen ook fanaten rond die het nodig vinden varkenskoppen achter te laten bij een moskee en deze met bloed te besmeuren.

Ayaan stuitte op volslagen onbegrip bij de twee gastheren. “De politieke kant van de islam is een ideeënstelsel van vooroordelen”, betoogde Ayaan. “Je moet afstand nemen van de ongelovigen, je moet onverdraagzaam zijn tegen vrouwen, tegen religieuze minderheden. Homo’s moeten vermoord worden.”

Jeroen Pauw viel haar in de rede. “Maar Ayaan, dat gebeurt hier toch bijna niet! Natuurlijk worden vrouwen onderdrukt, ook in Nederland. maar tegelijkertijd er worden hier geen homo’s van het dak af gegooid. Het wordt misschien geroepen door een idiote imam, maar het gebeurt toch allemaal niet.”

Ayaan raakte niet van haar stuk. Ze verwees naar een eerdere discussie aan tafel over de politie, die protocollen opstelt nadat zaken helemaal fout zijn gelopen: “Je gaat je in een werkelijkheid brengen, waarvan je denkt: we gaan alleen dingen doen als het gebeurd is. Dus als er homo‘s van de daken worden gegooid, dan pas gaan we het serieus nemen.

We weten in Nederland dat meisjes worden vermoord, vrouwen uit Nederland worden meegenomen, in het huwelijk gedwongen, gedumpt in het land van herkomst. We weten dat mensen hier worden bekeerd in moskeeën en scholen tot de jihad. We hebben de hele Hofstadgroep gehad, jonge jihadisten die hier zijn opgegroeid. Theo van Gogh is vermoord, de hele samenleving staat op zijn kop, ziet dat en wil er iets aan gedaan hebben. En wij zeggen, laten we wachten tot homo’s van de daken worden gegooid. Het zijn heel hoge daken hoor.“

Ayaan Hirsi Ali is niet geliefd. De fundamentalisten haten haar. ’Gematigde’ en ’progressieve’ moslims willen niets van haar weten. Weldenkende multiculturalisten willen haar onaangename boodschap evenmin horen. Ze wordt ook niet gepruimd door mensen, die bij andere gelegenheden best islamkritisch uit de hoek komen. De website Welingelichte Kringen stelde onder de leus ‘bekeerlingen zijn het ergst’ de volstrekt geweldloze Hirsi Ali op één lijn met Colleen LaRose alias ‘Jihad Jane’, die is opgepakt vanwege een moordcomplot tegen de Zweedse tekenaar Lars Vilks. “Mevrouw Ayaan, ga toch koken en zeur niet zo”, roept GeenStijl.

GroenLinkser Tofik Dibi heeft er maar weer eens een open brief tegenaan gegooid. Ayaan is volgens hem medeschuldig aan de stilstand van het islamdebat. Nee, dan zorgt Dibi wel voor vooruitgang. In een Kamerdebat met de ministers Hirsch Ballin en Van der Laan was hij in september 2009 de enige, die zich niet ondubbelzinnig uitsprak tegen elke vorm van sharia.

Dibi trok maar weer eens de vergelijking met ’informele arrangementen bij joden en katholieken’. Voor hem hoort het tolereren van de boerka tot ‘de essentie van GroenLinks’. Kennelijk heeft deze progressieve partij geen enkele moeite met zijn modieuze maar loze kletspraatjes. Ayaan heeft Dibi terecht afgewimpeld en hem gezegd dat hij als Kamerlid effectiever is als hij het kabinet of andere Kamerleden uitdaagt tot een debat over integratie.

Het Nederlandse publiek ziet liever de glimlachende maar tandeloze Dibi dan de ongemakkelijke boodschap van Ayaan. Het laat zich graag verlossen door de nieuwe messias Job Cohen. De Grote Susser biedt de mensen weer hoop. Dankzij de stralen van zonnegod Job hoeven we de schrille boodschap van Geert Wilders niet serieus te nemen. Zo kun je blijven ontkennen dat er hardnekkige problemen zijn rond islam, integratie en immigratie.

De Cohen-omarmers koesteren het idee dat alle zorgen zijn verdwenen zodra Geert Wilders van het toneel verdwijnt. Ze denken dat de problemen juist ontstaan door mensen als Wilders, of dat er helemaal niets aan de hand was vóór 11 september. Er zijn natuurlijk wel wat probleempjes met orthodoxe moslim (“net wat u zegt, wij hebben ook onverdraagzame christenen op Urk”), maar die zouden zich vanzelf oplossen, als Wilders (of Pim Fortuyn, of Rita Verdonk, of Frits Bolkestein, vult u maar in) niet zo lelijk zou doen.

Eén blik naar het buitenland zou deze wensdenkers de ogen moeten openen. Vergelijkbare toestanden met de ultra-orthodoxe islam zijn er in alle Europese landen. Daarbij maakt het geen verschil of er rechtse of linkse regeringen aan het roer zijn, en ook niet of er in die landen rechts-populistische, nieuw rechts radicale, extreem rechtse dan wel neonazistische partijen de trom roeren. Soms zijn er zelfs problemen hoewel er al jaren een voor moslims zeer welwillend, volledig multicultureel ingesteld en door en door sociaaldemocratisch regime ongestoord aan de macht is. Ook uit die landen komen er berichten over vrouwendiscriminatie, shariarechtspraak en religieuze intolerantie tegen homo’s, Joden en afvalligen.

Hoera, het aantal seculiere of afvallige jonge moslims in Nederland stijgt van vijf naar twaalf procent. Weer een argument om weg te kijken van de misstanden en uit te roepen dat alles vanzelf goed komt. Weer een alibi om geen enkele steun te verlenen aan die twaalf procent vrijgevochten jonge allochtonen, die zich tegen de verdrukking in vrij proberen te maken van de religieuze scherpslijpers in eigen kring.

Probleemontkenners zijn populairder dan probleembenoemers. Daarom houdt Nederland meer van Job de Susser dan van Ayaan de Onruststookster.

Geplaatst op 19 maart 2010