Door Carel Brendel

Wielerkenners weten dat vroege ontsnappingen bijna altijd slecht aflopen. Het komt aan op de laatste kilometers. De echte winnaar zorgt dat hij genoeg krachten over heeft voor het beslissende moment. Toch blijft het riskant om je te lang in het peloton te verstoppen. Voorbeelden genoeg van grote favorieten die zo de overwinning verspeelden.

Kampioen verstoppertje spelen is Mark Rutte, de voorman van de VVD. Het politieke initiatief ligt bij Job Cohen, ‘redder des vaderlands’ en de grote hoop voor ontkennend en weldenkend Nederland. Zelf heb ik weinig op met de nieuwe PvdA-leider, die de allochtonen uitlevert aan de conservatieve islam. Bovendien heeft hij niets te bieden aan al die burgers die zijn ondergedoken in Slotervaart, Veenendaal, Roosendaal, Gorinchem, Oosterhout, Den Bosch, Eindhoven, Tilburg, Amersfoort, Helmond, Nijmegen, Culemborg, Zeist, Maassluis, Utrecht, Gouda, Zaltbommel, Roermond en Enschede. (Voor de complete lijst zie de coverstory van Binnenlands Bestuur).

Geert Wilders is de klokkenluider. Hij zal hoog blijven scoren zolang andere partijen de boodschapper verketteren en de problemen bagatelliseren. Maar de PVV is niet in staat de sprong te maken van nuttige protestbeweging naar serieuze regeringspartij. Dat ligt niet alleen aan de sanitaire cordons van de anderen, maar ook aan de partij zelf. Te veel knieschot, koranverbod en kopvoddentax (de drie k’s van Wilders), te weinig vermogen om bondgenoten te winnen. Wie van de AOW-leeftijd van 65 jaar een breekpunt maakt, kan alleen nog maar een coalitie met de SP sluiten.

Met links en rechts twee omstreden premierkandidaten ligt hier een gouden kans voor Mark Rutte, de welbespraakte voorman van de VVD. Zijn partij is niet besmet door deelname aan het gevallen vechtkabinet. Zijn leiderschap is niet meer omstreden zoals dat van Jan Peter Balkenende, die te maken heeft met morrende CDA-achterbannen. In tegenstelling tot Cohen heeft Rutte geen bijles nodig voor het vak economie. Op dat terrein is hij ook Wilders de baas. Bovendien heeft hij in Paul de Krom een goede woordvoerder integratie, die de scheiding van kerk en staat op een heldere manier verdedigt.

Rutte heeft een gouden kans om zich op te werken tot het redelijke rechtse alternatief voor Cohen en Wilders. Maar waar is Mark Rutte in vredesnaam? Ik lees of hoor nada nothing nitsjevo niets van hem. Hij verstopt zich in de staart van het peloton, wachtend op de valpartij waardoor het peloton in stukken breekt en hij zelf kansloos in de achterhoede belandt. Als Rutte zo doorgaat mist hij de aansluiting en finisht hij in wat door Gerrie Knetemann zo treffend de ‘mongolenwaaier’ werd genoemd. Vrijzinnigen en conservatieven beginnen zich zorgen te maken over de passiviteit van de VVD-leider.

Ondertussen moeten linkse vrijzinnigen hun schaarse zegeningen tellen. Volkskrant-columniste Nausicaa Marbe doet vandaag een goed woordje voor ‘knuffelbeerke’ Emile Roemer, de nieuwe leider van de SP. “Waar andere partijen zo dwepen met sociale cohesie en garanties tegen ‘uitsluiting van groepen’, slaat de SP vooralsnog de spijker op de kop met een fraai appèl in hun verkiezingsprogramma: de vrijheid van religie mag geen vrijbrief zijn om mensen uit te sluiten. Ziedaar een elegante vermaning aan religieuze fundamentalisten en aan bestuurders die segregatie en discriminatie op religieuze gronden toestaan.”

Helaas bestaat de SP niet alleen uit knuffelbeerke Emile, maar krijgen we er ongevraagd enkele griezelpoppen bij geleverd zoals Gretta Duisenberg, Anja Meulenbelt en Harry van Bommel. Hetzelfde probleem zie ik bij GroenLinks, waar mijn heldin Femke Halsema het als een van de weinigen heeft opgenomen voor Ayaan Hirsi Ali. We weten nu hoe Femke denkt over de hoofddoek, maar we weten ook dat haar partijgenoten wel in actie komen tegen Youth for Christ en Het Scharlaken Koord maar niet tegen Milli Görüs en de Moslimbroederschap.

Cohen en Wilders worden het zeker niet, maar op weg naar 9 juni blijf ik vervuld van grote twijfels.

Geplaatst op 26 maart 2010