Door Carel Brendel

Dankzij Hennie Metsemakers heeft de buitenwereld een inkijkje gekregen in het reilen en zeilen van de As Siddieqschool in Amsterdam. In een brief aan Het Parool vertelde de onderwijzeres over haar ervaringen op de lokatie Zeeburg van deze islamitische school.

Niet-moslims werden door het onderwijzend team systematisch uitgesloten, stelt Metsemakers. “In de pauzes moesten we apart eten. Wij mochten niet hetzelfde begroet worden als moslimonderwijzers, niet met het woord salem, vrede, want niet-moslims kunnen niet weten wat vrede is. Andersdenkenden worden bestempeld als ongelovig.”

Metsemakers werd geschorst omdat zij in haar lessen de gebruiken van andere religies noemde. Ze zou ook de opdracht hebben gekregen aan de kinderen te vertellen dat het christendom zal worden afgeschaft.

De schrik was groot in de Amsterdamse politiek. Voorzitter Fatima Elatik (PvdA) van stadsdeel Zeeburg had al enige tijd signalen ontvangen dat het niet goed gaat met de school, zei ze tegen Het Parool. “Er is al een afspraak gepland. Maar ik neem vandaag nog contact met de school op.”

Wethouder van onderwijs Lodewijk Asscher (PvdA) vindt dat de As Siddieqschool desnoods dicht moet als die de integratie tegenwerkt. “Er is meer actie nodig. Ik sluit geen enkel scenario uit, ook sluiting van de school niet.”

Aleid Truijens, onderwijscolumniste van De Volkskrant, dringt zonder slag om de arm aan op sluiting. Alle ogen zijn gericht op Sharon Dijksma (PvdA), staatssecretaris van onderwijs, die niet heeft geschroomd om andere islamitische scholen aan te pakken als daar aanleiding voor was. Maar we zitten - met dank aan CDA, ChristenUnie en SGP en alle seculiere partijen die dit brisante onderwerp nooit durfden aan te pakken - nu eenmaal met Grondwetsartikel 23, waarmee in Nederland het religieuze onderwijs wordt gepamperd en gekoesterd.

Truijens: “De vrijheid van onderwijs, gevoegd bij de krankzinnige almacht van de schoolbesturen, leidt tot deze gevaarlijke situaties. De overheid is machteloos: een quasi-werkgever, niet bij machte haar zijn werkgevers te beschermen tegen discriminatie en morele terreur. Staatssecretaris Dijksma zou scholen als As Siddieq onmiddellijk moeten sluiten, maar de wet maakt ingrijpen op grond lesstof onmogelijk. Zo sijpelt de haat langzaam duizenden argeloze hoofdjes binnen, jaar na jaar, en blijkt straks de hel toch te bestaan.”

De schok is dus groot in PvdA-kringen. Nog geen half jaar geleden had het partijcongres een daverend applaus over voor een uitblinkster van de As Siddieqschool. De partij discussieerde over de integratienota. Deze nota viel slecht bij de Vogelaristische vleugel van de partij. De toon was te hard. Partijleider Wouter Bos zou zich bezondigen aan ‘eng nationalisme’. De nota riekte naar Wilders en extreemrechts, volgens partijveteraan Jacques Wallage.

De positieve zaken rond immigratie en integratie werden volgens de critici te weinig belicht. Kort voor het congres deed zich een uitgelezen kans voor om de opposanten gerust te stellen. NRC Handelsblad schreef over de uitstekende resultaten, die enkele allochtone scholieren hadden gehaald bij de CITO-toets. Een van de uitblinkers was een 12-jarige leerlinge van basisschool As Siddieq in het stadsdeel De Baarsjes.

Partijvoorzitter Lilianne Ploumen benaderde de school. Het meisje werd uitgenodigd naar Utrecht, zodat ze als rolmodel in het zonnetje kon worden gezet. In de hoogste klassen van As Siddieq krijgen jongens en meisjes gescheiden onderwijs. Maar voor één keer mocht de leerlinge naast ‘een enge man’ zitten, op een ereplaats naast partijleider Wouter Bos.

Op 16 maart 2009 schreef ik op deze website: “Zo kregen we het treurige beeld te zien van een socialistisch congres dat juicht voor een minderjarig meisje, dat op grond van religieuze dwangvoorschriften in zwarte lappen is gehuld.”

Een half jaar later zijn de socialisten geschokt. Het kan verkeren.

Geplaatst op 21 augustus 2009