Door Carel Brendel

Al twee of drie jaar zucht Nederland onder de geestelijke terreur van Geert Wilders. De PVV-leider roept de meest vreselijke dingen, verdeelt de samenleving tot op het bot, heeft waanzinnige plannen en vormt daardoor een groot gevaar. We moeten er niet aan denken dat hij aan de macht komt. Het is wonderbaarlijk dat bijna niemand in Nederland het tegen deze politicus durft op te nemen. Bekende Nederlanders en intellectuelen houden uit angst hun mond. Gelukkig is daar nu de dappere misdaadbestrijder Peter R. de Vries, die zegt waar het op staat met Geert Wilders.

Zie daar kort samengevat het betoog, dat De Vries gisteravond (3 februari) afstak in het praatprogramma Pauw & Witteman. De twee presentatoren gaven geen weerwerk, net zo min als de PvdA-staatssecretaris Jetta Klijnsma en het echtpaar Van den Ende.

Ik keek eerlijk gezegd een beetje vreemd op van de bijdrage van De Vries. Niet van zijn kritiek op Wilders. Wat mij betreft mag iedereen van harte te keer gaan tegen de ‘kopvoddentax’, het schieten op knieschrijven of het verscheuren van religieuze boeken. We hebben het parlement, de actualiteitenrubrieken, de talkshows, de opiniepagina’s en de weblogs om te zeggen wat we van de PVV-leider vinden.

Het vergelijken van Wilders met Hitler, Mussert en Mussolini vind ik daarbij ongepast, omdat deze vergelijkingen mank gaan op de belangrijkste en wezenlijke punten. Bovendien is er in Nederland al eens een politicus vermoord, die in de maanden daarvoor door alles en iedereen in de nazi-hoek is weggezet. Wilders wordt niet voor niets beveiligd tegen een mogelijke moordaanslag.

Wie het niet eens is met Wilders kan genoeg argumenten vinden, die niet teruggaan tot de Tweede Wereldoorlog. Juist al die vergelijkingen met WO II creëren een soort loopgravenoorlog (sorry voor de vergelijking met WO I), waarin voor- en tegenstanders elkaar uitschelden, bedreigen en haatmails versturen.

Het moet me wel van hart dat met name die talkshows eenzijdige kost voorzetten. Pauw & Witteman fungeert steeds meer als een soort volkstribunaal, waar alleen nog maar tegenstanders van Wilders hun zegje mogen doen.

Waar ik me ook fel tegen verzet, zijn alle pogingen om Wilders monddood te maken via de strafrechter. Het proces in Amsterdam is onderdeel van een internationale campagne om alle vormen van kritiek op de islam te onderdrukken. Als de klagers tegen Wilders - een onheilige alliantie van moslimfundamentalisten en linkse extremisten - hun zin krijgen, wordt straks in Teheran of Riyad bepaalt wat we hier in Nederland mogen zien, zeggen of schrijven. Dat vind ik veel bedreigender dan die hele Wilders, die vooral een product is van het falen van de gevestigde partijen bij de bescherming van onze vrije en seculiere samenleving.

De Vries, onlangs nog versmaad door weldenkend Nederland, is nu opeens de held van de dag. Eindelijk durft een dappere ridder zonder vrees of blaam het aan om de strijd tegen Geert Wilders te beginnen.

Pardon, beginnen? Hoe komt De Vries erbij dat de afgelopen jaren niemand durfde te zeggen wat hij of zij van Geert Wilders vindt? Is De Vries op een andere planeet geweest? Heeft hij drie jaar op een ranch in Chili gelogeerd? Had hij het te druk met undercoveracties tegen Joran van der Sloot?

De werkelijkheid is namelijk dat al zo’n drie jaar lang bekende Nederlanders, gezaghebbende intellectuelen en vooraanstaande politici avond aan avond in de meest schrille tonen zeggen wat ze van Wilders vinden. Na de Vara-uitzending googelde ik voor de gein op de woorden demonisering en Wilders.

Bovenaan vond ik een artikel, dat schrijver Leon de Winter op 15 januari 2007 schreef voor de website van Elsevier. “De demonisering van Geert Wilders is in volle omvang losgebroken”, oordeelde De Winter drie jaar geleden naar aanleiding van de talloze artikelen en tv-rubrieken waarin de PVV-politicus als een extreemrechts en fascistoïde gevaar werd afgeschilderd.

Daaronder ontdekte een ‘verzameltopic’ op het Pim Fortuyn Forum, waar allerlei uitspraken worden opgetekend waarmee Wilders in de fascistische, extremistische en racistische hoek is gezet. De volgelingen van Fortuyn zijn nogal allergisch hiervoor, omdat hun eigen boegbeeld op 6 mei 2002 de gevolgen van het demoniseren aan den lijve heeft ondervonden.

Een kleine greep uit de vele items:

Ed van Thijn trekt al in maart 2007 op een antiracistische bijeenkomst een parallel tussen Wilders en het antisemitisme in Duitsland.

Mohamed Rabbae noemt Wilders op 21 september 2007 een kleine Hitler.

GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi noemt Wilders in augustus 2007 een racist op zijn Hyves-pagina.

Oud-vakbondsman Doekle Terpstra bestempelt Wilders in november 2007 als het Kwaad en kondigt een brede beweging aan.

Tv-personality Paul de Leeuw zingt in januari 2008 het lied ‘We zijn zo vrolijk want Geert Wilders is dood’. In een weblog (20 februari 2008) som ik een groot aantal andere voorbeelden op van onbeheerste aanvallen op Wilders.

In februari 2008 verschijnt er een tegenfilm tegen Fitna, waarin Wilders wordt vergeleken met Adolf Hitler, die ook ‘democratisch was gekozen’.

Harry de Winter plaatst in maart 2008 een paginabrede advertentie in de Volkskrant. In een interview vergelijkt hij de stellingname van Wilders tegen de islam met de manier, waarop de nazi’s tegen de Joden ageerden.

De Anne Frank Stichting bestempelt Wilders in december 2008 als extreemrechts.

Oud-CDA-ideoloog Anton Zijderveld vergelijkt in april 2009 de PVV met de NSB. Beide organisaties zijn immers bewegingen. (Net als de vakbeweging, de kraakbeweging, de vrouwenbeweging, maar die stelt hij niet op één lijn met de NSB.)

In het lijsttrekkersdebat na de Europese verkiezingen roept D66-leider Alexander Pechtold het beeld op van fascistische horden. “U heeft van de fractie een knokploeg gemaakt die de Kamer binnen moet gaan marcheren met al die miljoenen die u achter u zou hebben.”

Op 19 juni 2009 waarschuwt Ella Vogelaar (PvdA), dat we het gevaar van Wilders niet moeten onderschatten, zoals in de jaren 30 gebeurde met het nationaalsocialisme. De ex-minister veronderstelt, net als De Vries nu, dat ze met deze vergelijking een taboe doorbreekt.

Stadsdeelpolitica Fatima Elatik (PvdA) twittert in augustus 2009 een vergelijking tussen Hitler en Wilders in het rond.

Op 2 november 2009, exact vijf jaar na de moord op Theo van Gogh door een moslimextremist, verheugt Pechtold zich op een wetenschappelijk rapport, waarin Wilders het etiket ‘extreemrechts’ krijgt opgeplakt. (Achteraf ging het om ‘nieuw rechts radicaal’.)

Enkele dagen later vergelijkt zanger Herman van Veen de PVV met de NSB.

Het is maar een kleine greep uit wat in de afgelopen drie jaar over Wilders is uitgestort. Peter R. de Vries doet net alsof hij voorop loopt met het benoemen van het gevaar-Wilders. In werkelijkheid arriveert hij per trekschuit. Hij doorbreekt een taboe dat al door 500 andere Bekende Nederlanders is doorbroken.

Lees ook: Leestip voor Peter Rudolf de Vries

Geplaatst op 4 februari 2010