Ter Horst doet twee maanden
over nietszeggende antwoorden
Door Carel Brendel
Twee maanden heeft minister Guusje ter Horst nodig gehad om vier simpele vragen van de VVD-Kamerleden Paul de Krom en Laetitia Griffith te beantwoorden. De Kamervragen werden gesteld naar aanleiding van een artikel op deze site over de mogelijke subsidiëring van salafistische groeperingen in het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart. Aanleiding tot dit blog was een raadsdebat over het antiradicaliseringsbeleid. Toen stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch geen duidelijkheid gaf op dit punt, diende de oppositie een motie van wantrouwen in die met acht tegen elf stemmen werd verworpen.
Reden tot de verontrusting was een rapport van het onderzoeksinstituut COT, waarin de mogelijkheid van financiële steun aan salafisten uitdrukkelijk werd opengehouden. In een persbericht van het stadsdeel Slotervaart stond het volgende: “Ook voor salafistische boodschappen is financiering mogelijk, zegt het COT, zolang de activiteiten niet leiden tot beperking van grondrechten.”
De oppositie in Slotervaart sloeg terecht op tilt door deze zinsnede. Het salafisme staat immers bekend als een zeer intolerante en ondemocratische stroming binnen de islam, die alles doet om een succesvolle integratie van haar aanhangers tegen te werken. Toen een hooghartige Marcouch tijdens het raadsdebat weigerde in te gaan op vragen over mogelijke subsidies aan de salafisten, namen de oppositiepartijen (de lokale SLT, de VVD en de drie onafhankelijke ex-PvdA’ers) hun toevlucht tot een motie van wantrouwen. Het precieze verloop van dit debat valt hier na te lezen.
Anders dan Marcouch’ proefballonnetjes over homorechten en criminele jongeren was deze motie van wantrouwen geen nieuws voor de lokale media. Dankzij bloggers en ook door columnisten als Theodor Holman en Nausicaa Marbe kwam de zaak toch naar buiten. Marcouch aanvaardde snel de terugtocht. De subsidie aan salafisten was ‘een broodje aapverhaal’, ‘een mythe’ die via een krantencolumn was uitgegroeid tot ‘een complottheorie’, zo meldde het stadsdeel in een persbericht, waarin de motie van wantrouwen werd doodgezwegen.
Deze informatie was half maart min of meer bekend. Desondanks hebben de ambtenaren nog anderhalve maand nodig gehad om voor minister Ter Horst een halfslachtig en nietszeggend antwoord op te stellen. De subsidiëring van de salafisten was inderdaad een ideetje van het COT, aldus de minister van Binnenlandse Zaken. “In het debat naar aanleiding van de evaluatie heeft het dagelijks bestuur (van Slotervaart, CB) niet gesproken over het al dan niet subsidiëren van salafisten.”
Inderdaad. Juist omdat Marcouch ondanks uitdrukkelijke verzoeken ook in tweede termijn niet wilde spreken over dit onderwerp en weigerde in te gaan op vragen hierover, kreeg hij een motie van wantrouwen aan zijn broek. Dat vertelt Ter Horst er niet bij. Ook met het slot van haar antwoord kunnen we alle kanten uit. “In het Algemeen Overleg over de voortgangsrapportage van het actieprogramma Polarisatie en Radicalisering (TK 2008-2009, 29754, nr.147) heb ik gezegd: 'Subsidies aan moskeeën worden door gemeenten niet ingezet om segregatie te stimuleren, maar juist om de integratie te bevorderen. Zodra er signalen zijn dat zij averechts werken, zullen wij daar meteen mee stoppen als wij dat horen.'
Uitgangspunt is derhalve dat er geen subsidies worden verstrekt aan anti-integratieve en/of anti-democratische organisaties. Maar het behoort tot de gemeentelijke autonomie om binnen de grenzen van de wet de keuze te maken om wel of geen steun te verlenen aan instellingen.
De belangrijkste betekenis van de scheiding van kerk en staat is dat de overheid geen geloof of wijze van geloofsbelijdenis voorschrijft of voortrekt, maar zich neutraal opstelt. De overheid mag zich echter wel inlaten met religieuze organisaties. Ik verwijs u in dit verband naar het tweeluik Religie en publiek domein dat ik samen met de VNG heb opgesteld. Dit tweeluik is onlangs ter informatie aan u toegezonden. Het is dan ook aan de Stadsdeelraad van Slotervaart om een oordeel te vellen over de beslissingen van de stadsdeelvoorzitter.”
Ter Horst is dus tegen subsidie van anti-integratieve en anti-democratische organisaties, maar verwijst naar een omstreden document dat de deur voor subsidiëring van dergelijke groeperingen wijd open laat. Toch zal het na dit alles heel lastig zijn voor Marcouch om nog met subsidies voor salafisten op de proppen te komen.
Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)
Geplaatst op 7 mei 2009
Homepage: www.hetverraadvanlinks.nl
|
|