Door Carel Brendel

Op het Olympische Ovaal schreeuwde coach Gerard Kemkers tegen zijn pupil dat hij naar de andere baan moest. Nog net voor de bocht maakte Sven Kramer een zwaai naar links. De gevolgen van deze koerswijziging waren dramatisch.

Op de politieke ijsbaan staat Mariëtte Hamer in het coachvak. Ze draait zich om en schrijft op een bord de laatst gepeilde doorkomsttijd van de PvdA: -14. Met een driftig gebaar geeft ze aan dat de partij een ruk naar links moet maken. Pas op 9 juni zullen we weten of deze beslissing net zo rampzalig was als de blunder van Kemkers.

Zou het indruk maken? Eerst de AOW-leeftijd van 65 jaar verkwanselen en daarna ferme taal uitslaan over hogere belastingen en beperking van de hypotheekrenteaftrek? Als het om onvervalste linkse politiek gaat, levert de SP toch meer ‘the real thing’. Onder Agnes Kant is de SP echter kwetsbaar. Ik neem aan dat de PvdA-strategen mikken op de herovering van het naar de SP weggelopen electoraat.

Ik vermoed dat de PvdA dankzij dit ferme geluid wat zeteltjes terugwint bij de SP, de tegenstander van de vorige verkiezingen. Maar ik vrees dat ze andere zeteltjes verspeelt aan D66, VVD en PVV, de tegenstanders van de komende stembusgang. Generaals bereiden zich altijd voor op de vorige oorlog. Mariëtte Hamer lijkt daarop geen uitzondering.

Maar goed, de val van het kabinet lijkt in eerste instantie gunstig uit te pakken voor de PvdA. Jan Peter Balkenende krijgt meer dan Wouter Bos de schuld van de breuk over Uruzgan. De PvdA-leider kan rekenen op het vertrouwen van zijn achterban. Het CDA-bestuur heeft Balkenende pijlsnel als lijsttrekker aangewezen, maar de ministers Camiel Eurlings en Maxime Verhagen liggen beter bij ‘de mensen in het land‘. De CDA-jongeren in Maastricht zeggen openlijk dat ze het niet meer zien zitten met de premier.

Partijvoorzitter Lilianne Ploumen heeft de blik op het zuiden gericht, waar de partij in 2006 veel terrein moest prijsgeven aan SP en CDA. Ze roept op tot een massaal protest in de Bossche Sint-Janskathedraal, omdat de pastoor van de katholieke kerk in Reusel een hostie heeft geweigerd aan de plaatselijke Prins Carnaval.

Het is een omgekeerde vorm van doorbreking van de scheiding van kerk en staat. Dit keer zijn het niet de gelovigen, die de dienst willen uitmaken buiten hun kerk of moskee, maar ergeren de niet-gelovigen zich aan het huishoudelijk reglement van een religieuze organisatie. Ploumens oproep roept herinneringen op aan de dagen, dat de PvdA zich presenteerde als actiepartij. We zullen zien of de PvdA doorgaat met protesteren tegen ‘achterhaalde en Middeleeuwse denkbeelden’ over homoseksualiteit.

Ploumen en Ahmed Marcouch (deze week groot in de Gaykrant) willen voor hun partij terrein terugwinnen onder de homo’s, die de afgelopen jaren massaal naar andere partijen zijn gevlucht. Welke kiezers zullen terugkomen door het optreden van Ella Vogelaar is daarentegen volkomen duister.

Wouter Bos zette de wereldvreemde minister van prachtwijken bijna eigenhandig uit de regering. In lang vervlogen tijden trokken afgezette staatslieden zich terug in het klooster - een passende retraite voor Vogelaar gezien haar toegevendheid ten aanzien van Middeleeuwse gewaden en godsdiensten.

Ella trok zich niet terug. In plaats daarvan ging ze Bos hinderlijk voor de voeten lopen. Met haar levensgezel Onno Bosma publiceerde ze een knettergek dagboek vol onbegrip over haar ontslag. Regelmatig bestookt ze de media met opiniestukken, waarin ze verkondigt hoe voortreffelijk haar beleid was en hoe ver Bos van het rechte pad is afgedwaald.

Haar jongste artikel stond afgelopen dinsdag (23 februari) in de Volkskrant. Onder de kop ’PvdA, toon je progressief!’ dagdroomt Vogelaar van een linkse coalitie. Ze wordt niet afgeremd door het feit, dat PvdA, SP en GroenLinks samen op 43 zetels staan. Met zijn drieën presteren ze slechter dan de PvdA alleen in haar hoogtijdagen. Zelfs met D66 (in het islamdebat neigend naar extreemlinks, maar economisch gewoon rechts) erbij is een linkse meerderheid ver weg.

Een links kabinet na 9 juni lijkt me net zo onrealistisch als de leus ‘Van Agt eruit, de CPN erin‘, waarmee Vogelaars vroegere partij ooit de Nederlandse kiezers probeerde te lokken.

Ik kan me voorstellen dat Wouter Bos heel graag een politiek straatverbod zou willen afkondigen tegen het stalkgedrag van deze afgewezen politica.

Geplaatst op 26 februari 2010