Mabel onverschillig voor het moslimextremisme

 

Mabel van Oranje demonstreert weldra dat ze het gedachtegoed van haar schoonmoeder tot in de puntjes beheerst als het om de thema’s vrijheid en democratie gaat. Bij de verschijning van haar pamflet In vrijheid geloven geeft ze een interview aan de Volkskrant. “Ik maak me grote zorgen over de grote onverschilligheid ten opzichte van onze verworvenheden”, zegt ze. “De media gaan niet altijd zorgvuldig te werk. Een spannende kop is soms belangrijker dan de correcte weergave van de inhoud. Ook bij de gebeurtenissen rond onze verloving in 2003 heb ik dat ervaren. Weinig interesse in feiten, veel interesse in amusement.”

 

Op een vraag over het herlevende fundamentalisme gaat Mabel Wisse Smit niet in. Wel op andere zaken. “Ik werk in landen waar mensen worden vermoord om hun mening, of zomaar verdwijnen of worden gemarteld. Maar iedere vrijheid komt met verantwoordelijkheden… Er is in principe niets mis mee om iets te publiceren, omdat je het debat wilt losmaken, en daarbij dan wellicht mensen beledigt. Maar het is onacceptabel als je bijvoorbeeld cartoons plaatst, enkel en alleen om de moslims een lesje te leren. Of bewust iets publiceert om mensen te beledigen, pijnigen of vernederen.”[1]

 

Het is tekenend dat de prinses de twee om hun mening vermoorde Nederlanders niet noemt, en zwijgt over moslimextremisten die overal ter wereld de vrijheid van meningsuiting bedreigen. Terwijl Mabel kan weten dat de radicale islam zelfs in haar geliefde Bosnië de kop opsteekt. Een Bosnische politiechef klaagt in maart 2007 over de intolerantie van de orthodoxe moslims. Deze radicalen verbieden hun seculiere ‘geloofsgenoten’ om naar muziek te luisteren en dwingen vrouwen om een hoofddoek te dragen. De religieuze extremisten hebben voet aan de grond gekregen in het vroeger zo seculiere Bosnië door de komst van buitenlandse vrijwilligers in de Joegoslavische burgeroorlog. In april 2007 besluit de regering in Sarajevo om een fors deel van deze uit de Arabische wereld afkomstige strijders alsnog het land uit te zetten.[2]

 

Is het na dit alles een wonder dat kroonprins Willem-Alexander in een interview voor zijn veertigste verjaardag waarschuwt voor ‘de toon’ in het integratiedebat?[3] Eén ding valt op: het is altijd de toon van de critici van de radicale islam die de Oranjes niet aanstaat. Als Pim Fortuyn, Ayaan Hirsi Ali of Geert Wilders worden uitgemaakt voor nazi’s of met de dood worden bedreigd, zwijgen Beatrix, Mabel of Willem-Alexander in alle talen over de verkeerde toon.

 


[1] Albrecht, Y. en Broertjes, P., ‘Ik kan niet tegen onrecht’ in De Volkskrant (10 maart 2007).

[2] ‘Bosnische politie waarschuwt voor radicale moslims’ in Trouw (12 maart 2007).

[3] ‘Kroonprins ‘bezorgd’ over toon integratiedebat’ (28 april 2007). http://www.elsevier.nl/nieuws/nederland/artikel/asp/artnr/150088/index.html

 

 

Homepage: www.hetverraadvanlinks.nl