Lokale rel rond Marcouch wordt drama voor gehele PvdA

Door Carel Brendel

Waar zouden we zijn zonder de bloggers? Niet ver, als het gaat om opheldering over de kwestie-Marcouch. Wie de achtergronden wil weten van het conflict binnen de PvdA-afdeling Nieuw-West over de aanwijzing van Ahmed Marcouch als lijsttrekker bij de komende verkiezingen, vindt tot dusver meer informatie op kritische weblogs dan in de gevestigde media. (Zie het Dossier Ahmed Marcouch)

Dankzij de kranten en tv-rubrieken groeide Marcouch de afgelopen jaren uit tot boegbeeld van de integratiepolitiek van de PvdA. Vooral het hogere autochtone partijkader liep weg met de voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart. Hier was eindelijk de partijgenoot die criminele jongeren van Marokkaanse afkomst in stevige taal aansprak op hun gedrag, en tegelijk streefde naar 'de acceptatie van de islam' in Nederland. Dat bij Marcouch acceptatie neerkomt op islamisering, zagen de bewonderaars graag over het hoofd. Hij was, zoals de Volkskrant gisteren (11 november) schreef, de ‘exponent van de nieuwe PvdA’ die korte metten maakt met het softe multiculturalisme.

Voor de haarscheurtjes in het boegbeeld hadden de media weinig belangstelling. De afsplitsing van drie PvdA-raadsleden in Slotervaart kreeg geringe aandacht. De gemiddelde krantenlezer las weinig of niets over de twee moties van wantrouwen, die Marcouch in het afgelopen jaar aan zijn broek kreeg als gevolg van zijn ‘islamgedram‘. Des te meer kwam de PvdA-voorman in het nieuws met nobele initiatieven voor de homo-emancipatie.

Inmiddels gaat het niet meer om haarscheurtjes, maar om grote barsten. Niettemin is het voor de buitenwacht een grote schok, dat de PvdA-achterban af wil van Marcouch. Veel mensen vinden het onbegrijpelijk, dat lokale partijbaasjes niet verder willen met de man, die het zo goed doet in de talkshows.

Zij worden daarin bevestigd door het beeld dat partijvoorzitter Lilianne Ploumen naar buiten brengt. Haar visie wordt gretig overgenomen. Marcouch zou te ver voor de troepen lopen. De weerstand zou te maken hebben met zijn homonota. “Het lokale bestuur heeft onvoldoende beseft dat het niet ongestraft een landelijke ster terzijde kan schuiven”, aldus de Volkskrant.

Gelukkig is er journalist-blogger Joost Niemöller. Hij bracht naar buiten hoe Marcouch alleen onder zware druk van de partijtop door het bestuur is geaccepteerd als lijsttrekker. Hij zette de schijnwerper op de machinaties van partijvoorzitter Ploumen, de politieke buurtregisseur van de PvdA.

Wat de tegenstanders van Marcouch beweegt, staat in zijn jongste weblog. Het is een lange lijst van bezwaren tegen de ‘koning van Slotervaart’, samengevat in twaalf punten.

“1. Hij is vooral met en voor zichzelf bezig, niet in belang van PvdA Nieuw West. 2. Onwaarachtige homostandpunten als mediastunt, zit Nieuw West niet op te wachten. 3. M. heeft vooral eigen agenda’s, PvdA is slechts een manier op deze te bereiken. 4. Als hij niet gekozen wordt, gaat hij weg, dus hij is ook niet loyaal aan Nieuw West. 5. Hij is omgeven door een sfeer van vriendjespolitiek, waar hij zelf ook aan meedoet. 6. Heeft sterk negatieve beeldvorming gecreëerd van stadsdeel Slotervaart. 7. Verkiezingen vorig jaar verloren, PvdA gehalveerd met 16% en PVV naar 25%. 8. De PvdA staat voor een scheiding van kerk en staat, M. is daar juist fanatiek op tegen. 9. Problemen los je niet alleen op met harde aanpak. 10. Inhoudelijk te zwak op vele bestuurlijke gebieden. 11. Profileert zich vooral alleen met islam. 12. De kiescommissie was helemaal niet zo onafhankelijk.”

In Niemöllers artikel staat een uitgebreide toelichting op deze twaalf punten. Natuurlijk, het gaat om de gekleurde visie van de opposanten van Marcouch. Maar wie dit alles tot zich laat doordringen, beseft dat het nooit meer goed komt. Het is mogelijk dat de afdelingsvergadering onder zware druk van de partijtop akkoord gaat met Marcouch. Maar het kan niet anders zijn dan een Pyrrhus-overwinning.

Het valt niet te verwachten dat interne tegenstanders, die het helemaal gehad hebben met Marcouch, een enthousiaste verkiezingscampagne voor hem gaan voeren. De PvdA staat er hoe dan ook slecht voor. Met een aangeslagen Marcouch moet de PvdA het opnemen tegen D66, VVD, SP en de links-seculiere Tulpenpartij. De socialisten mogen nog van geluk spreken dat de PVV, die bij de Europese verkiezingen als grootste partij uit de bus kwam in Nieuw-West, niet meedoet.

Alles wijst erop dat deze verkiezingen een drama zullen worden. Des te merkwaardiger is het dat kopstukken van de stedelijke en landelijke PvdA zo vasthouden aan Marcouch. Wethouder van onderwijs Lodewijk Asscher, die geldt als een van de grote PvdA-talenten, verbindt zijn politieke lot aan dat van Marcouch. Hij klemt zich vast aan de mast van een zinkend schip. Een afgang van Marcouch zal ook fataal zijn voor partijvoorzitter Ploumen. De zondebok voor de enorme verkiezingsnederlaag is straks snel gevonden.

Wat begon als een schoorsteenbrand in Slotervaart, ontwikkelt zich tot een middenbrand in Nieuw-West en dreigt over te slaan naar de rest van de stad. Een andere partijbrandhaard is Amsterdam-Oost, waar een radiostilte heerst rond de benoeming van de PvdA-lijsttrekker. De grote risicofactor hier is roeptoeter en twitterkoningin Fatima Elatik, de ontdekster van Marcouch.

Het verwijt is dat Marcouch voortdurend de islam in zijn hoofd heeft. Elatik draagt als ‘burgemeester’ van Zeeburg de islam op haar hoofd met goedkeuring van een partij, die op papier staat voor seculiere beginselen en de scheiding van kerk en staat. Zal ook hier een operatie-Ploumen nodig zijn om Elatik te stutten?

Een andere vraag is: Waar is Job Cohen? Verzet tegen Marcouch is immers verzet tegen de door de burgemeester van Amsterdam uitgezette koers. De beste kandidaat-premier van Nederland en op één na beste burgemeester van de wereld is ongetwijfeld achter de schermen actief. Maar hij is wel zo verstandig om Asscher in te zetten als loopjongen voor deze mission impossible.