Door Carel Brendel

De PvdA verkeert in een deplorabele staat. Die vaststelling is geen nieuws. Er zijn hier hele boeken over volgeschreven. Opmerkelijk is wel dat nu ook een kopstuk van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer vindt, dat zijn partij in een deplorabele staat verkeert.

Diederik Samsom constateert het in een memo, dat gisteren (6 oktober) is uitgelekt naar NRC Handelsblad. Eindelijk, dacht ik in eerste instantie. De partij wordt wakker geschud. Eindelijk staat er iemand op om een einde te maken aan de collectieve zelfverlamming. Samsom haalt lekker de bezem door zijn verstofte partij. Vol goede moed maakte ik een omweg langs het benzinestation om het goede nieuws in volle omvang tot me te nemen.

Viel dat even tegen. In een forse reportage las ik dat het partijkader bezorgd is over de ‘onzichtbare fractie, vlakke bewindslieden en slechte peilingen’. De partij doet fantastische dingen voor de mensen in het land. Helaas, de domme mensen in het land willen dat niet zien, zo is de teneur van de NRC-reportage.

Citaat: “Er is zoveel om trots op te zijn, vinden PvdA’ers. Zij hebben de WW in deze economische crisis beschermd, dankzij hen zij de salarissen van politieagenten en leraren verhoogd. Duurzame energie is door de PvdA weer een serieus thema. Woningcorporaties worden aangepakt. In grote en kleine gemeenten werken wethouders elke dag weer keihard aan het oplossen van complexe problemen. Waarom zien de kiezers dat niet?”

Er doemt onder wethouders en raadsleden ‘een slachting van monumentale proporties’ op. Meer dan de helft van het lokale kader dreigt kopje onder te gaan. Dus moet misgreep Mariëtte Hamer (door de mopperende fractieleden zelf gekozen als geheim wapen om de SP af te troeven) beter haar best doen, of misschien wel het veld ruimen. Daarnaast moeten de bewindslieden beter zichtbaar zijn. Het is de oude mantra, die we al horen sinds de neergang van de partij begon onder Wim Kok: “We doen het wel goed maar we moeten het beter uitleggen.”

Drie woorden ontbreken in de analyse van het partijkader. Islam, immigratie en integratie. De drie i’s die volgens publicist Hendrik Jan Schoo de achilleshiel vormden van de PvdA. Natuurlijk heeft de PvdA tijdens de tientallen jaren woedende veenbrand een antwoord gezocht voor de drie i-kwesties, maar haar vertrouwde achterban neemt geen genoegen meer met die antwoorden.

Steeds laait het debat over deze onderwerpen op. Neem de AOW. Moeten we straks twee jaar langer werken als gevolg van de enorme kosten van de immigratie, of hebben we immigranten straks hard nodig om onze oude dag te betalen? Als daar het debat over woedt, vervagen al die prachtige PvdA-successen waar geen kiezer op zit te wachten.

De laatste mislukte poging om de geblesseerde achilleshiel te genezen was de veelbesproken integratienota. Partijleider Wouter Bos en partijvoorzitter Lilianne Ploumen kozen na de val van Ella Vogelaar voor een hardere, meer realistische koers. Uit de partij stak een storm van protest op. Onder druk van de Vogelaristen werd de nota herschreven en afgezwakt.

In maart van dit jaar, tijdens het congres over deze nota, werd een in zwarte lappen gewikkeld schoolkind van de salafistische As-Siddieqschool als rolmodel in het zonnetje gezet. Voor de afgehaakte PvdA-kiezers was nu voorgoed duidelijk: het komt nooit meer goed met deze partij. Het partijkader, dat op het congres in Utrecht zo hartelijk applaudisseerde voor het salafistische rolmodel, is in feite zelf verantwoordelijk voor de naderende slachting van monumentale proporties. Ze klapten voor hun eigen politieke doodvonnis.

Maar goed, dankzij Diederik Samson gaat de PvdA weer eens alles beter uitleggen aan de mensen. In Den Haag gaan twee ‘vernieuwers’ proberen om de opmars van Wilders te stoppen. De strijd om het lijsttrekkerschap bij de gemeenteraadsverkiezingen gaat tussen wethouder Marnix Norder en voormalig Kamervoorzitter Jeltje van Nieuwenhoven. Norder was diep teleurgesteld over het gedwongen vertrek van Ella Vogelaar, die hij ’een heerlijk mens’ en ‘een kei van een wijf’ noemde. Van Nieuwenhoven liet onder de interne partijdictatuur van Ad Melkert en Wim Kok naar buiten toe nooit één kritisch geluid horen over het PvdA-beleid rond islam, immigratie en integratie. Dat wordt straks prijsschieten voor de Haagse PVV.

Kan het nog slechter? Jazeker. Vergeleken met de deplorabele staat van Labour in Groot-Brittannië is de toestand van de PvdA nog florissant. Al heeft nu ook de dochter van Jan Schaefer ontdekt dat je in gelul over regeltjes niet kunt wonen.

Aanvulling: Het raadslid Rania Khan, voor wie een raadsvergadering in de Londense deelgemeente Tower Hamlets werd geschorst omdat ze wilde bidden, is sinds de jongste verkiezingen lid van Labour. Voorheen was ze lid van Respect. Deze partij was een samenwerkingsverband van de trotskistische Socialist Workers Party (SWP) met moslimfundamentalisten en linkse activisten tegen de Golfoorlog. De partij is vooral bekend door het omstreden parlementslid George Galloway. Rania Khan is afkomstig uit de SWP, een zusterpartij van de Internationale Socialisten.

Geplaatst op 7 oktober 2009

Aanvulling op 7 oktober 2009