Ongehoorde zaken in Amsterdam en Rotterdam

Door Carel Brendel

De verkeerde man op het verkeerde moment. In juni 1983 kaartte de geachte afgevaardigde Hans Janmaat (Centrumpartij) het probleem aan dat er de Nederlandse staat wel erg soepel omging met het naturaliseren van vreemdelingen. Bij de behandeling van een aantal naturalisatiebesluiten - doorgaans hamerstukken in de vaste Kamercommissie - tekende hij bezwaar aan.

Janmaat was tegen het toekennen van het Nederlanderschap aan mensen met een strafblad. Daarbij ging het niet om rijden door rood licht of het te vroeg buiten zetten van een vuilniszak, maar om zware geweldsdelicten. Een van moord verdachte man uit Sliedrecht werd bijvoorbeeld voor naturalisatie voorgedragen. Ook vestigde hij de aandacht op een man, die veroordeeld was voor twee verkrachtingen en twee jaar later opnieuw voor zware lichamelijke mishandeling. Janmaat wilde niet gastvrij zijn voor mensen die een gevaar vormden: “Als dit een voorbeeld is van integratie in onze samenleving, dan heb ik nog heel wat te leren.”

De Kamercommissie reageerde geschokt. Niet op de door Janmaat geopenbaarde misstanden, maar op de boodschapper van het slechte nieuws. De andere commissieleden waren verontwaardigd over deze ‘ongehoorde criminalisering van vreemdelingen’. Commissievoorzitter Ineke Haas-Berger (PvdA) las een verklaring voor, waarin de rest van de Kamer unaniem afstand nam van Janmaat. Een golf van verontwaardiging ging door de media over het ‘racistische’ optreden van het CP-Kamerlid.

In de jaren daarna werd het beleid volledig omgebogen in de door Janmaat gewenste richting. Tot in het overdrevene. In 2001 zette een hardwerkende Marokkaan uit Arnhem vanwege de vakantie zijn vuilniszak een dag te vroeg buiten. Bij terugkeer lag er een boete van 1000 gulden op zijn deurmat. In plaats van bezwaar te maken, waardoor de boete waarschijnlijk zou zijn geschrapt of sterk verlaagd, betaalde hij als een brave burger.

Het voorval belandde in zijn naturalisatiedossier. Daar gold een boete van 1000 gulden als een teken van crimineel gedrag. Vanwege het foutief buitenzetten van de vuilniszak, dreigde hij dus het Nederlanderschap mis te lopen. Dankzij de interventie van enkele Kamerleden kreeg hij alsnog een paspoort. De strenge bewindsvrouw die eerst nog star de regeltjes toe wilde toepassen, was overigens niet Rita Verdonk, maar een van haar voorgangers, Ella Kalsbeek (PvdA).

De goede man op het goede moment. Ahmed Marcouch (PvdA), voorzitter van de Amsterdamse prachtwijk Slotervaart, wil twee Marokkaanse criminelen het land uitzetten, zo meldde Trouw zaterdag (18 april). De twee broers gelden als de leiders van de Piet Mondriaangroep. De leden daarvan zijn geen liefhebbers van abstracte kunst, maar jongeren die vanuit hun vaste hangplek in de Piet Mondriaanstraat de omgeving terroriseren. De broers wonen al vijftien jaar in Nederland, maar hebben nog steeds alleen een Marokkaans paspoort en wonen hier op grond van een verlopen verblijfsvergunning. Maar liefst tachtig procent van criminele jeugdgroep beschikt volgens het stadsdeel niet over de Nederlandse nationaliteit.

Het kan me in dit geval niet schelen of Marcouch een enkele, een dubbele of een vijfvoudige agenda heeft. Marcouch heeft volkomen gelijk met de volgende uitspraak: “Als die jongens geen Nederlandse staatsburgers zijn, dan kun je je afvragen wat de zin van hun aanwezigheid hier is. Het heeft ook een preventieve werking: het toont aan dat Nederland niet gastvrij is voor mensen die een gevaar vormen.”

Gaat er nu een golf van verontwaardiging door het land vanwege de ongehoorde criminalisering van vreemdelingen, waaraan PvdA-lieveling Marcouch zich schuldig maakt? Alleen een handjevol welzijnswerkers sputtert tegen.

Eén ding vind ik wel merkwaardig. PVV-leider Geert Wilders wil criminele jongeren het land uitzetten om een einde te maken aan de overlast in de grote en middelgrote steden. Dit voorstel is steeds als onhaalbaar afgeserveerd met het geldige argument dat het onrechtmatig en onmogelijk is om Nederlandse staatsburgers het land uit te zetten. Nu blijkt dat in een wijk als Slotervaart tachtig procent van de criminele jongeren niet eens een Nederlands paspoort bezit.

Waarom is dat opmerkelijke feit, dat een belangrijke rol kan spelen in de aanpak van de overlast, zo lang verborgen gehouden voor het grote publiek? Als het door Marcouch genoemde percentage klopt en ook in andere wijken van toepassing is, dan heeft de Nederlandse overheid heel wat uit te leggen.

Ongehoord, maar dan op een andere manier was vorige week het optreden van GroenLinkser Rik Grashoff in de zaak-Tariq Ramadan. De Rotterdamse wethouder van Apartheid gebruikte een persconferentie om Gay Krant-hoofdredacteur Henk Krol neer te zetten als een leugenaar, die teksten van Ramadan onjuist citeert of geheel uit hun verband rukt. Uit het gemeentelijk onderzoek bleek echter dat Krol de opvattingen van Ramadan over homoseksualiteit geheel correct had samengevat. Desondanks concludeerde Grashoff het omgekeerde. Je moet maar durven als wethouder.

Tussendoor bestempelde Grashoff angst voor de islam (die in het geval van de reactionaire gladjanus Ramadan volkomen terecht is) als een volksziekte, waartegen een landelijke inentingscampagne nodig is. Grashoff gaf daarmee een inkijkje in zijn stalinistische manier van denken, die doet herinneren aan de Sovjet-Unie waar mensen met een afwijkende mening als geestesziek werden opgesloten. Grashoff slikte deze uitlating een dag later weer in, dat wel. In het radioprogramma Obalive spraken de leden van het discussiepanel afgelopen vrijdag (17 april) schande van het optreden van Grashoff. Het is de moeite waard om dit panel nog eens te beluisteren (het gaat om de tweede helft van de het tweede uur). Het ging er stevig aan toe. Meer verklap ik niet. Ga luisteren.

Aanvulling: Niet alleen de welzijnswerkers, maar ook de betrokken jongeren zijn tegen het voorstel van Marcouch. De hangjeugd blijkt opeens een warm voorstander van de leus 'eigen volk eerst', die wordt gehanteerd door het Vlaams Belang van Filip Dewinter. De 19-jarige Mohamed, een jongere broer van de twee met uitzetting bedreigde knapen, zegt in het AD over Marcouch: "Hij is zelf Marokkaan. Nu gooit hij zijn eigen volk het land uit." De conclusie van Hicham Achiban (21): "Hij is erger dan Geert Wilders."

Aanvulling2: Het tegengesputter heb ik toch onderschat. GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi, die zowel salafisten als trotskisten naar de mond praat, vindt het zielig voor zijn criminele vriendjes. Gaat Dibi nu opnieuw demonstreren met de Internationale Socialisten, dit keer door Slotervaart met het bord 'Marcouch extremist?'

Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)

Geplaatst op 20 april 2009

Homepage: www.hetverraadvanlinks.nl