Apartheid en godsdienstdwang
op Nederlandse scholen
Door Carel Brendel
Sommige kwesties zouden heel vermakelijk zijn, als ze niet zo treurig waren. Neem de wethouders van Apartheid in onze Nederlandse steden - Rinda den Besten (PvdA) in Utrecht en Rik Grashoff (GroenLinks) in Rotterdam.
Waarschijnlijk vinden ze zichzelf zeer links en vooruitstrevend. Wellicht zijn ze geïnspireerd door het goede werk van grote mannen als Nelson Mandela en Martin Luther King. Staat er in hun werkkamer misschien wel een portretje van deze strijders tegen de Zuid-Afrikaanse apartheid en de Amerikaanse rassenscheiding.
Uit bewogenheid met de verdrukte medemens voeren ze nu zelf de de seksuele apartheid in. Ze zijn immers begaan met wat zij vermoedelijk zien als de verdrukte moslims en moslima’s. Vol onbegrip reageren ze daarom op de kritiek op hun schandelijke ideetjes.
Wat is er nou tegen aparte informatieposten in een Utrechtse moskee? Met het subsidiëren van deze ‘noviteit’ zorgt de gemeente Utrecht toch voor een ‘laagdrempelige’ voorziening voor allochtonen in de Vogelaarwijk Overvecht.
Wat zeuren mensen toch over een apart vak voor vrouwen bij een voorstelling in het Rotterdamse theater Zuidplein? Goed, de bezoekers hadden zelf geen enkele behoefte aan dit aparte vak, maar wat was er nou tegen? Niemand heeft er toch last van, meent GroenLinkser Grashoff. Bovendien gaat het om ‘een experimenteel marketingelement’.
Deze Grashoff, die kritiek op de islam ‘een volksziekte’ noemde en dat ijlings weer inslikte, mag nu wethouder van Apartheid blijven dankzij de ondoorgrondelijke wegen van de gemeentepolitiek. Tot verbijstering van de oppositiepartijen Leefbaar Rotterdam en SP ging de Rotterdamse VVD na een verhit raadsdebat alsnog akkoord met een verlenging van het contract van de duurbetaalde adviseur Tariq Ramadan.
De VVD diende nota bene zelf een motie in om het contract te ontbinden. Met goede reden. Op de site van de lokale VVD was de vertaling van een Gebed voor Palestina te lezen, waarin de ‘progressieve islamoloog’ Ramadan bidt voor de overwinning van de islam, en voor de ‘martelaren’ (lees: terroristen) in gebieden als Palestina, Kashmir, Tsjetsjenië, Algerije en Soedan. Reden genoeg dus om voorgoed afscheid te nemen van deze homofobe en vrouwvijandige charlatan.
Maar nee, de VVD ging op de valreep akkoord met de verlenging van Ramadans contract onder de voorwaarde dat de Zwitser zich niet meer ‘bruggenbouwer’ zal noemen. Dat is inderdaad een goede suggestie. Voortaan noemen we Ramadan ‘bruggenhoofdbouwer’, bouwer van een bruggenhoofd in Europa voor de reactionaire islam. En de Rotterdamse VVD-fractie noemen we voortaan lafaards en draaikonten.
Over apartheid gesproken, de schrik sloeg me om het hart toen ik van de week het weblog van Marry Dijkshoorn las. Zij is PvdA-raadslid in Deventer en rekent zichzelf tot de ‘liefdevolle leden’, de stroming van Eddy Terstall, Job van Amerongen en Marcel Duyvestijn, die de partij probeert terug te voeren naar de vertrouwde seculiere en vrijzinnige waarden.
Marry Dijkshoorn is niet blij met de mogelijke komst naar Deventer van een islamitische basisschool. “Ik ben niet de enige die dit een slechte zaak vindt. Op de site van de overkoepelende stichting Simon staat onder meer te lezen dat meisjes in de hogere groepen, dus vanaf een jaar of negen, een hoofddoek moeten dragen, met andere woorden: als seksuele wezens worden beschouwd die de eer van de man kunnen bedreigen. Op een aantal scholen van Simon zijn zelfs aparte ingangen voor meisjes en jongens, en krijgen ze ook in een apart deel van het gebouw les.
Allemaal zaken die niet stroken met de gelijkwaardigheid van man en vrouw, zoals die in onze Grondwet is vastgelegd. Verder wordt op deze manier het bevorderen van integratie en sociale cohesie via het onderwijs dweilen met de kraan open. Hebben wij er net voor gezorgd dat zwarte scholen iets minder zwart worden, komt er een school bij die zich primair richt op Turkse stadgenoten.”
Tot zover Marry Dijkshoorn. Ik hoor de goedpraters al weer. Vroeger hadden de katholieken toch ook gescheiden scholen voor jongens en meisjes! Of zoals het Brabantse PvdA-Statenlid Nora Kasrioui ooit verkondigde: “Vroeger vond men het totaal geen probleem om les te krijgen van een non.” Nou, dat vond men vroeger dus wel een probleem. De opheffing van de seksuele apartheid en het einde van de religieuze indoctrinatie op katholieke scholen werd door een oudere generatie met gejuich begroet. En nu komen de seksuele apartheid en de religieuze indoctrinatie via een andere godsdienst opnieuw de Nederlandse klaslokalen binnen.
Het is nog erger. De informatie over de aparte ingangen van jongens en meisjes staat inderdaad op de site van de SIMON Scholen. Maar deze wetenschap blijkt afkomstig van de Inspectie van het Onderwijs.
Ik dacht in mijn onschuld dat de onderwijsinspectie optrad tegen wantoestanden. Bijvoorbeeld tegen aparte ingangen voor jongens en meisjes. Of tegen het verplicht dragen van hoofddoeken door kleine meisjes, zodat ze als wandelende piketpaaltjes kunnen fungeren voor de fundamentalistische islam.
De bewuste publicatie van de Inspectie van het Onderwijs heet - schrik niet - Bruggen bouwen. Misschien kan de VVD voorstellen om dat informatieboekje voortaan een andere naam te geven.
Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)
Geplaatst op 17 april 2009
Homepage: www.hetverraadvanlinks.nl
|
|