De versleten formule van het
gebrek aan oplossingen
Door Carel Brendel
De PVV biedt geen oplossingen. VVD-Kamerlid Fred Teeven benadrukte dat vanmorgen (27 april) nog eens in een rondgang van De Volkskrant langs de traditionele politieke partijen. Zij weten zich geen raad met Geert Wilders als machtsfactor. Teeven is natuurlijk op de hoogte, want zijn partij heeft een ‘mol’ in de Wilderiaanse gelederen.
In deze reportage zei Rita Verdonk voor één keer iets verstandigs. “Dat verwijt van oplossingen bieden hoor ik ook altijd. Dat is een Haags foefje. Wij geven in debatten altijd oplossingen. Handhaven, bijvoorbeeld, maar dat wil die kliek hier niet horen.”
De PVV krijgt geen handen op elkaar voor het idee om criminelen met een dubbel paspoort uit te zetten. Mensen met een Nederlands paspoort kun je niet zo maar uitwijzen, is daarbij een in mijn ogen zeer geldig argument. In dit geval heeft de PVV dus wel een oplossing. Alleen wordt die door de andere partijen verworpen. (Weer wat anders is dat op termijn een einde moet komen aan het ongewenste fenomeen van de dubbele paspoorten.)
Maar soms gaan de oplossingen van de gevestigde politiek in de richting van de oplossingen van Wilders. Een voorbeeld is de aanpak van criminelen met één buitenlands paspoort. Uitzetting van criminele vreemdelingen sluit aan bij de regel dat je met een strafblad geen Nederlands paspoort kunt krijgen. PvdA-politicus Ahmed Marcouch haalde onlangs alle media met de voorgenomen uitzetting van twee broers, die in Slotervaart aan het hoofd staan van een lokale straatbende.
Het tweetal is al 300 keer in aanraking gekomen met de politie. In elk ander land, of het nu Marokko is, de Verenigde Staten of Malawi, wordt een buitenlander al na één of twee misdrijven uitgewezen. In Nederland echter is dit op grond van geldende rechtspraktijk ondoenlijk wanneer het gaat om vreemdelingen die hier zijn opgegroeid. Daardoor lijkt de uitwijzing van de twee Marokkaanse broers onmogelijk.
We moeten overigens niet denken dat de overheid helemaal niets doet. In Den Haag is onlangs een criminele veelpleger uitgewezen die al zeventien jaar voor overlast zorgde. Dankzij het zeer doortastende optreden van justitie is hij eindelijk over de grens gezet.
Benoem-en-bouwkrant Trouw weet in zo’n geval uit de catacomben van de Vrije Universiteit een wetenschapper op te graven die de uitzetting van de criminele jongeren ontzettend zielig vindt. Zo kan het volk zich opwinden over de criminoloog Frank van Gemert. Hij keert zich tegen de mogelijke export van ‘probleemgevallen’. De reacties van de Trouw-lezers zijn veelzeggend.
In het geval van de broers zou je zelfs kunnen spreken van een binnenlandse verplaatsing. Marokko beschouwt zijn in het buitenland wonende onderdanen immers als de zeventiende provincie van het land. Zo bezien, verhuizen de twee bendeleiders alleen maar van de ene naar de andere regio.
Verontwaardigd is ook het Amsterdams Marokkaans Forum, een platform van 17 organisaties, onder leiding van Abdou Menebhi, adviseur van de Marokkaanse koning, en imam Yassine Elforkani van de Poldermoskee in Slotervaart. Zij zijn teleurgesteld over de opstelling van Marcouch, die ook al het verwijt krijgt dat hij niet met oplossingen komt. Uit andere hoek krijgt de stadsdeelvoorzitter juist weer het verwijt, dat hij zijn krachtige uitspraken alleen maar voor de Bühne heeft gedaan. Marcouch gaat immers niet zelf over de uitzettingen.
Nu is de aanpak van criminele jongeren inderdaad een ingewikkeld probleem, waar niet één, twee, drie de grote en enige oplossing te vinden is. Het uitzetten van de bendeleiders is niet meer dan een stapje in de goede richting. Wat natuurlijk geen reden is om deze maatregel achterwege te laten.
Anders zit het met een tweede punt, waaraan Wilders zijn enorme aanhang te danken heeft: de (zelf)islamisering, het toegeven aan de grillen en eisen van orthodoxe moslims. Vaak zijn het niet eens de moslims zelf die de eisen stellen, maar de gemeenten en stichtingen die bij voorbaat tegemoet komen aan veronderstelde wensen van de zeer behoudende moslims.
Het is vooral de zelfislamisering die grote ergernis wekt. Niet alleen bij de Wilders-aanhang, maar ook bij vrijzinnigen die verder niets hebben met de PVV. Nu eens is het de inschakeling en handhaving van ‘bruggenbouwer’ Tariq Ramadan. Dan weer het plan om koranonderwijs te geven op openbare scholen. Nu eens de gemeentelijke subsidies aan ‘hoofddoekbrigades’, die de niqaab willen opdringen aan werkgevers. Dan weer het malle idee om oranje hoofddoeken uit te delen met Koninginnedag. Moslima’s moeten zelf weten of ze zo hun aanhankelijkheid willen betuigen aan het koningshuis. Maar zo spontaan is de liefde voor Beatrix niet. In de praktijk zijn het twee autochtone studenten die subsidies aan een gemeentebestuur ontfutselen. Het initiatief heet de tolerantie te bevorderen maar zorgt in werkelijkheid juist voor polarisatie en ergernis.
De zelfislamisering neemt schandalige vormen aan als zichzelf progressief noemende bestuurders fungeren als uitvoerders en goedpraters van de seksuele apartheid. Utrecht heeft in PvdA-ster Rinda den Besten een wethouder van Apartheid, die Vogelaargelden vergooit aan islamitische stichtingen, die in de moskee aparte loketten voor mannen en vrouwen inrichten waar namens de overheid informatie wordt verstrekt. In Rotterdam is Ramadan-beschermer Rik Grashoff de GroenLinkse wethouder van Apartheid, die geen enkel probleem heeft met een apart vrouwenvak in het theater.
Den Haag heeft nu ook een theater, waar geheel in Zuid-Afrikaanse traditie de apartheid wordt ingevoerd. In dit geval gaat het om buurttheater Pierrot. De vrouwen in de wijk zouden zelf om deze apartheid hebben gevraagd - het traditionele argument waarmee racisten in het zuiden van de VS de rassenscheiding altijd verdedigden. Die was namelijk ‘in het belang van de zwarten’. Die zouden zelf grote voorstanders zijn van segregatie, beweerden racisten als gouverneur George Wallace van Alabama.
“Als er mannen in de zaal zaten, zouden ze niet naar het theater kunnen”, verdedigt een woordvoerder van Pierrot tegen Radio West de aparte voorstelling 'slegts vir vrouwen'. Wat gebeurt er in zo’n geval? De reactionaire imam, die natuurlijk de aanjager is van dit mallotige verzoek, krijgt zijn zin. Ik ben benieuwd of de verantwoordelijke politica Marieke Bolle (PvdA) dit gaat verdedigen. In dat geval wordt zij Nederlands derde wethouder van Apartheid.
Zo gaat de Nederlandse politiek gewoon door met de zelfislamisering. Terwijl hier de door Wilders, maar ook door de VVD en soms door de SP aangedragen oplossing toch heel eenvoudig en direct uitvoerbaar is. Kappen met die onzin!
Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)
Geplaatst op 27 april 2009
Homepage: www.hetverraadvanlinks.nl
|
|