De vruchteloze aanvallen op Geert Wilders

Door Carel Brendel

‘Van der Laan opent aanval op Wilders’. Om die kop in Het Parool van afgelopen zaterdag (13 juni) moest ik een beetje grinniken. Sinds Geert Wilders in september 2004 uit de VVD stapte en een eenmansfractie vormde, wordt hij van alle kanten aangevallen. Je kunt daarom moeilijk beweren, dat de huidige PvdA-minister van Wonen, Wijken en Integratie de aanval op Wilders heeft geopend. Zijn aanval is hoogstens de zoveelste in een lange rij.

Alle stormlopen tegen Wilders hebben geen effect gehad. Dat leidt soms tot grote verbijstering onder de aanvallers. Hoe is het mogelijk dat die domme kiezers tegen alle waarschuwingen in op een ‘gevaarlijke’ partij als de PVV stemmen? De meest voor de hand liggende reactie is om Wilders en zijn verdwaasde aanhang nog harder te verdoemen. De PVV kan op geen greintje sympathie rekenen bij het politiek-journalistieke complex, dat vanuit Den Haag en Hilversum de gangbare meningen van 'weldenkend Nederland' uitdraagt.

“Paradoxaal genoeg verklaart dat gebrek aan sympathie voor een deel ook het succes van Wilders”, stelde Max Pam vast in Buitenhof. “Zijn kiezers voelen zich totaal niet gerepresenteerd door wat je het officiële circuit zou kunnen noemen. Daarom maakt verkettering door het officiële circuit Wilders alleen maar populairder en daarom zal het aanstaande proces wegens haat zaaien Wilders nóg populairder maken.”

Waarom is Wilders onkwetsbaar voor alle aanvallen? Om die vraag te beantwoorden is het nuttig om eens nader in te gaan op de enorme weerstand die de PVV-leider oproept. In grote lijnen worden Wilders en zijn partij op vijf manieren aangevallen.

Allereerst zijn er de doodsbedreigingen, waarvan de PVV-oprichter het mikpunt is. Dreigbrieven, dreigtelefoontjes en fatwa’s begeleiden de politieke carrière van Wilders. Sinds Volkert van der Graaf en Mohammed Bouyeri weten we dat we deze dreigementen serieus moeten nemen. Of zoals Paul Cliteur onlangs zei in het AD: “De modale krantenlezer krijgt het beeld van een door jihadstrijders bedreigde politicus - al die bodyguards zijn er niet voor niets, zeggen ook de veiligheidsdiensten en de Nationaal Coördinator Terreurbestrijding - die ook nog eens met juridische middelen wordt vervolgd. Voor veel kiezers is dat de omgekeerde wereld.”

Aanvalsmethode twee is de domste. Je vindt hem vooral op internetfora, maar ze is ook populair bij columnisten. Wilders is geblondeerd of behandelt zijn haar met waterstofperoxide. Voor deze reaguurders bestaat er geen beter bewijs dat de man en zijn ideeën niet deugen. Het is onnodig te zeggen dat dit ‘argument’ geen enkele indruk maakt op de PVV-aanhang.

Hoewel het demoniseren van Pim Fortuyn een averechts effect had - en wellicht een aanmoediging vormde voor Volkert van der Graaf - lijkt niemand te hebben geleerd van 2002. De tegenstanders van Wilders halen bij voortduring de Tweede Wereldoorlog van stal. Ze denken daarmee de aanhangers van de PVV te behoeden van een gevaarlijke misstap. De gemiddelde PVV-kiezer trekt zich hier niets van aan, omdat hij in de gaten heeft dat de Wilders-bestrijders de Bezetting er met de haren bijslepen. Toch blijft de Wildersbestrijdingsdienst doorgaan met opgeheven vingertjes en het direct of versluierd aanroepen van Anne Frank, de Weimar Republiek en de NSB.

Het juridisch aanpakken van Wilders wegens racisme is een variant op het demoniseren. Immers, Adolf Hitler was ook een racist, dus als we Wilders niet op tijd stoppen, gebeuren hier straks soortgelijke dingen als in nazi-Duitsland. D66-leider Alexander Pechtold trok een heel register van suggestieve opmerkingen open tijdens het slotdebat na de Europese verkiezingen. “We zijn met miljoenen”, zou Geert hebben gezegd. Dat was voor Pechtold aanleiding om angstvisioenen van een fascistische massaorganisatie op te roepen. Merkwaardig, want bij andere gelegenheden krijgt de partij juist het verwijt krijgt dat Wilders het enige lid is.

De vierde aanvalstactiek noem ik de stalinistische methode. Wilders wordt iets in de mond gelegd wat hij niet of niet helemaal heeft gezegd. Of zijn woorden worden verdraaid. Of ze worden uit hun context gehaald. ‘Tsunami van islamisering’ wordt ‘tsunami van moslims’. Het uitzetten van criminelen met een dubbel paspoort wordt veranderd in het uitzetten van alle moslims. Het verbod op het bouwen van nieuwe moskeeën wordt veranderd in het sluiten van moskeeën. Het verbieden van de koran wordt gelijk gesteld met het op de brandstapel gooien van de koran, zoals (zie aanvalstactiek drie) in de nazitijd ook gebeurde. Alsof de echte uitspraken van Wilders nog niet erg genoeg zijn, worden ze nog eens flink aangedikt. Ook met deze tactiek worden de geharnaste Geert-fans niet overtuigd.

De overblijvende methode is tevens de zinnigste, het bestrijden van Wilders met deugdelijke argumenten op grond van zijn uitspraken. Zelf ben ik bijvoorbeeld tegen een verbod van de koran, en tegen zijn idee om geen nieuwe moskeeën meer toe te staan - voorstellen die ingaan tegen de vrijheid van godsdienst en meningsuiting. Onzinnig vind ik zijn suggestie om het leger in te zetten tegen relschoppers in Gouda. Wilders heeft geen oog voor de diversiteit onder moslims, met als gevolg dat ook de ‘op vrijheid gerichte moslims’ (zoals Ayaan Hirsi Ali ze noemt) niets in Wilders zien. Het schieten met scherp op de benen van relschoppers (Wilders had het overigens niet over Marokkaanse relschoppers, maar bracht het wel ter sprake na rellen rond de voetbalwedstrijd Nederland-Marokko) vind ik weerzinwekkend en buiten alle proporties.

(Aanvulling: Geheel in deze lijn haalde Wilders zaterdag uit op de Deense televisie: "Als je één misdaad begaat, als je begint te denken over jihad en sharia, is er maar één oplossing: dan sturen we je dezelfde dag nog weg en word je nationaliteit ontnomen." Hier zien we Wilders als doorgeslagen opperhoofd van een rechtse gedachtenpolitie, waaraan ik net zo'n bloedhekel heb als aan de linkse gedachtenpolitie. )

Natuurlijk proberen veel politici om Wilders met argumenten te bestrijden. En toch lukt het ze niet. Waarom eigenlijk niet? Allereerst kunnen ze het vaak niet laten om tussen de geldige argumentatie door toch weer terug te grijpen op de methodes drie en vier, het demoniseren van Wilders, of het verdraaien van zijn uitspraken. De jongste aanval van Van der Laan is een perfect voorbeeld hiervan. In bovengenoemd Parool-interview noemt hij de PVV ‘gevaarlijk’. Hij roept het spookbeeld op van etnische registratie waarvan in de toekomst misbruik kan worden gemaakt. Van der Laan zegt het niet met zo veel woorden, maar de goede verstaander denkt terug aan die duistere periode in onze geschiedenis waarin gevaarlijke partijen misbruik maakten van registratie door de overheid.

Verderop in het interview zegt Van der Laan wellicht zinnige dingen. Volgens hem is er sprake van secularisering onder moslims. Er zou zelfs sprake zijn van de sluiting van moskeeën. Als dat waar is, dan zijn de alarmistische waarschuwingen over de toenemende islamisering inderdaad overdreven.

Hier wreekt zich een tweede makke bij de Wilders-bestrijders. De ‘gevestigde orde’ bestrijdt Wilders, maar doet niets om de zorgen en de onvrede weg te nemen. Als de meeste Nederlanders uit moslimlanden inderdaad seculier zijn, waarom begint dan de Amsterdamse politiecommissaris Bernard Welten een wervingsactie onder allochtonen uitgerekend in een moskee? Waarom vestigt Rinda den Besten, de Utrechtse PvdA-wethouder van Apartheid gescheiden informatieloketten in een moskee, een vorm van seksuele apartheid? Waarom moet de fundamentalist Tariq Ramadan bruggen bouwen in Rotterdam? We hebben toch geen Moslimbroeder nodig om bruggen te slaan tussen seculiere Marokkanen en seculiere autochtonen? Waarom zijn er eigenlijk koranlessen nodig op openbare basisscholen? Je zou verwachten dat een seculiere partij als de PvdA juist alles zou doen om orthodoxe imams buiten de klaslokalen te houden, al was het maar om de sociale druk van de fundamentalisten op de seculiere moslims te voorkomen.

Het is aardig om Wilders met argumenten te bestrijden, maar het is zinloos zolang men hem de argumenten niet uit handen kan nemen. Met zichtbare resultaten in de aanpak van criminele jongeren, door de immigratie in goede banen te leiden, en door op te houden met het faciliteren van fundamentalistische moslims. Het zou een interessante krantenkop kunnen opleveren: ‘Van der Laan stopt de aanval op Wilders.’

Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)

Geplaatst op 15 juni 2009